Τη Ζάκυνθο τη γνωρίζουν σχεδόν όλοι για τις παραλίες της. Για το Ναυάγιο, τις γαλάζιες σπηλιές, τα ηλιοβασιλέματα και τον καλοκαιρινό της θόρυβο. Αρκεί όμως να αφήσεις πίσω σου την ακτή και να πάρεις τον δρόμο προς τον Κοιλιωμένο για να ανακαλύψεις μια εντελώς διαφορετική πλευρά του νησιού. Μια Ζάκυνθο ήσυχη, καταπράσινη, βαθιά γήινη.
Λίγο έξω από το χωριό, ανάμεσα σε αμπέλια, ελιές και οπωροφόρα, βρίσκονται οι Αμπελοστράτες. Ένα αγρόκτημα και ταβέρνα που δεν μοιάζει να δημιουργήθηκε για να εντυπωσιάσει τους επισκέπτες. Αντίθετα, δίνει την αίσθηση ότι υπήρχε πάντα εκεί, σαν φυσική συνέχεια του τοπίου.
Το πρώτο πράγμα που σε κερδίζει δεν είναι το φαγητό. Είναι η ατμόσφαιρα. Η αυλή κάτω από τα δέντρα, οι πέτρινοι τοίχοι, τα ξύλινα τραπέζια, οι πίνακες στους εσωτερικούς χώρους, τα ζώα που κυκλοφορούν ελεύθερα, τα παιδιά της οικογένειας που πηγαινοέρχονται χωρίς κανείς να προσπαθεί να στήσει μια «αγροτική εμπειρία» για τους επισκέπτες. Όλα μοιάζουν αβίαστα. Και γι’ αυτό ακριβώς τόσο όμορφα.
Πίσω από αυτή την προσπάθεια βρίσκεται μια οικογένεια που πιστεύει πως η γαστρονομία ξεκινά από τη γη. Ο Αντώνης Μαρούδας έδωσε ζωή στο παλιό οικογενειακό σπίτι και το μετέτρεψε σε έναν τόπο συνάντησης για όσους αναζητούν την αυθεντική Ζάκυνθο. Σήμερα, η νέα γενιά συνεχίζει την ιστορία. Ο οινολόγος Αλέκος Μαρούδας φροντίζει τα κρασιά του μικρού οικογενειακού οινοποιείου, ενώ ο σεφ Αντρέας Κορφιάτης, παιδί του χωριού, εξελίσσει τη μαγειρική φιλοσοφία του τόπου χωρίς να την απομακρύνει από τις ρίζες της. Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις όπου νέοι άνθρωποι επιλέγουν να μείνουν, να δημιουργήσουν και να αποδείξουν ότι η ελληνική ύπαιθρος μπορεί να παράγει κάτι πραγματικά ξεχωριστό.
Το μενού αλλάζει συνεχώς. Όχι γιατί το επιβάλλει κάποια γαστρονομική μόδα, αλλά γιατί έτσι λειτουργεί μια φάρμα. Ό,τι ωριμάζει στους κήπους, ό,τι παράγεται εκείνη την εποχή, ό,τι είναι πραγματικά διαθέσιμο, γίνεται φαγητό. Οι κολοκυθανθοί, τα άγρια χόρτα, τα αυγά, τα τυριά, τα αρωματικά φυτά, τα κρασιά και το ελαιόλαδο έχουν όλα κοινή αφετηρία: λίγα μόλις μέτρα από το τραπέζι σου.
Τίποτα δεν είναι περίπλοκο, αλλά τίποτα δεν είναι και τυχαίο. Μια τραγανή τσιγαριδόπιτα γεμάτη μυρωδικά, μια ντομάτα με αυγά και σουτζούκι, συκωτάκια με λαδοτύρι, κουνέλι λαδορίγανη, ένα κομμάτι χειροποίητης πίτας με κρέμα σιμιγδαλιού και αχλάδι. Πιάτα βαθιά ελληνικά, που δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με τεχνικές, αλλά με τη νοστιμιά των πρώτων υλών και τη σιγουριά της παράδοσης. Δίπλα τους, τα κρασιά της οικογένειας, φτιαγμένα από τοπικές ποικιλίες, ολοκληρώνουν την εμπειρία με τον πιο φυσικό τρόπο.
Καθισμένοι κάτω από τη σκιά των δέντρων, με τις γάτες να τριγυρίζουν ανάμεσα στα τραπέζια και τις κότες να περνούν αδιάφορες από δίπλα σου, καταλαβαίνεις ότι η πολυτέλεια δεν βρίσκεται στα λευκά τραπεζομάντιλα ούτε στις περίτεχνες παρουσιάσεις των πιάτων. Βρίσκεται στην αίσθηση ότι συμμετέχεις, έστω για λίγες ώρες, στον ρυθμό μιας ζωής που εξακολουθεί να ακολουθεί τις εποχές.
Φεύγοντας από τις Αμπελοστράτες, δεν θυμάσαι μόνο τι έφαγες. Θυμάσαι τη δροσιά της αυλής, τη μυρωδιά των βοτάνων, το φως που περνούσε μέσα από τα δέντρα και τους ανθρώπους που σε έκαναν να νιώσεις καλεσμένος στο σπίτι τους. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο πολύτιμο στοιχείο αυτού του τόπου: ότι σου θυμίζει πως η πιο αυθεντική γαστρονομία δεν γεννιέται στα εστιατόρια, αλλά στη γη, στους ανθρώπους που τη φροντίζουν και στις ιστορίες που συνεχίζουν να γράφονται γύρω από ένα τραπέζι.
Info: Κοιλιωμένος , Ζάκυνθος, τηλ.: 694 695 8790
