Στο Πλυτά, δεν πας απλώς για να φας. Πας για να νιώσεις την κάψα του ξυλόφουρνου και να θυμηθείς πώς είναι η φιλοξενία στην απλότητά της
Στην καρδιά μιας πλατείας Πλυτά που μέχρι χθες παρέμενε το καλά φυλαγμένο μυστικό του Παγκρατίου, με τις κλασικές αθηναϊκές πολυκατοικίες και μια πιο down to earth ατμόσφαιρα, το Πλυτά αναβιώνει την έννοια του κλασικού καφενείου μέσα από ένα γαστρονομικό πρίσμα που ξεχειλίζει από ζεστασιά και αυθεντικότητα.
Το Πλυτά έχει μια ωραία φιλοσοφία κουζίνας, με την υπογραφή των Περικλή Κοσκινά (Cookoovaya) και του Μάριου Κοροβέση, ο οποίος υπήρξε για πολλά χρόνια δίπλα στον πρώτο, και του Γιάννη Λουκάκη και του pastry chef Σπύρου Πεδιαδιτάκη (Άκρα), τα επιδόρπια του οποίου ολοκληρώνουν την εμπειρία χωρίς υπερβολές.
Μπαίνοντας, η πρώτη αίσθηση είναι η θαλπωρή. Η ανοιχτή κουζίνα σε προσκαλεί να παρακολουθήσεις τη δράση που εξελίσσεται δίπλα σου. Στο κέντρο, η εστία με τα κάρβουνα και οι ξυλόφουρνοι δίνουν τον ρυθμό. Εδώ, η φωτιά είναι ο πρωταγωνιστής και η γεύση βασίζεται στην ένταση της πρώτης ύλης και στο άγγιγμα του καπνού.
Καθώς το τραγούδι «Πιάνω Φωτιά» γεμίζει τον χώρο, η κουζίνα μοιάζει να χορεύει στον ίδιο σκοπό. Οι φλόγες φωτίζουν τα πρόσωπα μιας μεγάλης, δεμένης ομάδας που λειτουργεί σαν μια καλοκουρδισμένη παρέα. Το σέρβις, με κινήσεις που μοιάζουν με χορογραφία, ανταλλάσσει αστεία και χαμόγελα, κάνοντας κάθε επισκέπτη να νιώθει μέρος της «παρέας».
Το μενού αλλάζει καθημερινά, σύμφωνα με την αγορά και την εποχή. Στα σταρερά πιάτα, η γραβιερόπιτα με αλεύρι ολικής στα κάρβουνα, τα καρότα με φρέσκια μυζήθρα και πέστο, τα παντζάρια σαβόρο και τα ρεβύθια σιγομαγειρεύονται και αποκτούν μια βαθιά, γήινη γλυκάδα που μόνο η φωτιά ξέρει να αναδεικνύει. Στα πιάτα ημέρας, δοκιμάσαμε εξαιρετικό γαμοπίλαφο χωρίς κρέας, αρτιμένο με ένα εξαιρετικό μαλακό, κατσικίσιο τυρί. Ενδιαφέρον και το προζυμένιο ψωμί που σερβίρεται με ελαιόλαδο και ανθό αλατιού.
Στα κρεατικά, το αρνί στον ξυλόφουρνο τρυφερό, ζουμερό και μελωμένο, με το κόκκαλο ξεκολλάει με την παραμικρή κίνηση, το μοσχρίσιο συκώτι, από την άλλη, τόσο σωστά ψημένο να λιώνει στο στόμα. Το κατσικάκι μια γενναιόδωρη μερίδα με καλοτηγανισμένες πατάτες και τριμμένο τυρί να δίνει αλμύρα, κι ένα κλικ γεύσης παραπάνω στο τελείωμα.
Οι ήχοι από τα έντεχνα ελληνικά μπλέκονται με κρητικά και άλλα τραγούδια, δημιουργώντας το πιο κατάλληλο soundtrack για το κυριακάτικο μεσημέρι. Τα ξύλινα τραπέζια με το λευκό μάρμαρο, τοποθετημένα σε «δημοκρατικές αποστάσεις», είναι λίγο παραπάνω κοντά το ένα με το άλλο, αλλά προφανώς ο χειμώνας ορίζει τη διάταξη. Το καλοκαίρι, πάντως, υπάρχει χώρος ακριβώς απέναντι στην πλατεία, οπότε η εμπειρία θα απλώνεται πιο άνετα και πιο ανάλαφρα, άμεσα συνδεδεμένη με τη ζωή της γειτονιάς.
Και κάπως έτσι, το γεύμα κλείνει με τον πιο ιδανικό τρόπο: με την τέχνη του Πεδιαδιτάκη στα γλυκά. Το εστιατορικό «φιστίκι καταΐφι» είναι ο μεγάλος νικητής, ένα επιδόρπιο που ολοκληρώνει το τραπέζι με την ίδια κομψότητα και ειλικρίνεια που ξεκίνησε.
Info: Πλ. Αμβροσίου Πλυτά 1, τηλ. 210 009 1318
