Η Σκούφου τα τελευταία χρόνια θυμίζει μικρό food district: Birdman, Nolan, Gaku, Spitjack, Ami, κι ανάμεσά τους πλέον το Anthes, το νέο bar-resto που «αναγραμματίζει» το Athens και εμπλουτίζει το downtown σημείο, με ένα εστιατόριο φιλόξενο και fun.

Ο executive chef Ιπποκράτης Αναγνωστέλης (Kensho Mykonos, Crios Paros) υπογράφει τη γαστρονομική κατεύθυνση, με την Κωνσταντίνα Παναγιωτοπούλου στο τιμόνι της κουζίνας. To concept σε λίγες λέξεις, είναι πιάτα με ελληνική μνήμη, γιαπωνέζικες πινελιές, comfort διάθεση χωρίς να χάνεται το fine-dining φινέτσα.

Είναι το είδος του χώρου που θες για χειμωνιάτικες εξόδους: αρκετά busy, με λίγους τουρίστες ώστε να κρατά τον αθηναϊκό του χαρακτήρα, αλλά με έναν κοσμοπολίτικο τόνο.

Ο εσωτερικός «κήπος»

με την επιτοίχια πρασινάδα θυμίζει μικρό αστικό αίθριο

Η ανοιχτή κουζίνα

Ένας χώρος σαν urban σπίτι

Το Anthes απλώνεται σε επίπεδα, σαν ένα μοντέρνο αστικό σπίτι. Μπαίνοντας, πρωταγωνιστεί η μπάρα και το πρώτο, πιο εξωστρεφές επίπεδο: after-office mood, χαμηλός φωτισμός, σε άμεση επαφή με την κίνηση της Σκούφου.
Λίγα σκαλιά πιο κάτω βρίσκεις τον χώρο με την open kitchen, την κάβα σε πρώτο πλάνο και τραπέζια που έχουν απευθείας θέα στη δράση.
Στο βάθος, ο εσωτερικός «κήπος» με επιτοίχια πρασινάδα και άνετες καρέκλες, θυμίζει μικρό αστικό αίθριο, απομονωμένο από τον θόρυβο της πόλης.

Μενού to share

Η κάρτα είναι δομημένη για να τη μοιραστείς.  Το tartare σφυρίδας παίζει σε καθαρές, ιωδιούχες νότες, με σωστή οξύτητα, σέλερι για φρεσκάδα με yuzu και τραγανό φύλλο. 

Στα ελληνικά πιάτα που «επανασυστήνονται», ο καπνιστός ταραμάς με πράσο κονφί σερβίρεται πάνω σε λαδένια – ένα δίδυμο που σε προσγειώνει άμεσα στο Αιγαίο, αλλά με πιο λεπτή, καλοδουλεμένη υφή.
Η μελιτζάνα «σαν μουσακάς» έρχεται καραμελωμένη, με μαδημένο μοσχάρι και μπεσαμέλ από κατσικίσιο τυρί: γνώριμη γεύση, αλλά με εντελώς διαφορετικό σώμα – πιο ανάλαφρο, πιο umami, λιγότερο βαρύ.

Η γκιόσα βγαίνει άψογη, με τραγανό κέλυφος και σάρκα που λιώνει.

Η «πατάτα» θυμίζει high-end dirty fries και είναι στην ουσία παραλλαγή πρασόπιτας: φύλλο πατάτας (λεπτοκομμένο σαν πατατάκια), κρέμα παλαιωμένου Αρσενικού Νάξου και αργομαγειρεμένο πράσο στη βάση – ένα πιάτο που παίρνει την (πολυφορεμένη) αποδομημένη σπανακόπιτα και τη στέλνει σε άλλο level.

Το μενού φροντίζει και τους χορτοφάγους, που δεν αισθάνονται δεύτερη κατηγορία. Το καραμελωμένο κουνουπίδι με ρεβίθια, κέιλ και ταχίνι-σουσάμι είναι από εκείνα τα πιάτα που σε κάνουν να ξεχάσεις ότι δεν τρως κρέας: σωστό ψήσιμο, γλυκές άκρες από το καραμέλωμα, βάθος από το ταχίνι.  

Στα μεγαλύτερα πιάτα, το αρνί με σάλτσα μάραθου και χόρτα είναι στιβαρό αλλά όχι βαρύ, ενώ η ταλιάτα παίζει σε comfort-περιοχή με σωστό ψήσιμο και ισορροπημένη σάλτσα.

Η μελιτζάνα

«σαν μουσακάς»

Η «πατάτα» θυμίζει high-end dirty fries

αλλά είναι στην ουσία παραλλαγή πρασόπιτας

Για ψάρι, το φιλέτο σφυρίδας βγαίνει πικέ, με μαρινάδα κάππαρης και τσακώνικη μελιτζάνα – κυκλαδίτικος αέρας σε πολύ σημερινό plating.

Wine & cocktails

Η κάβα κινείται ανάμεσα σε Ελλάδα και Ισπανία, με έντονη παρουσία των νησιών – από Κυκλάδες μέχρι Κρήτη – και επιλεγμένες ετικέτες σε Coravin, ώστε να δοκιμάζεις σοβαρά κρασιά στο ποτήρι χωρίς να δεσμεύεσαι σε ολόκληρη φιάλη. Η λογική είναι καθαρά food-friendly: λευκά με οξύτητα για τα ωμά και τα “πράσινα”, πιο δομημένα ερυθρά για τα κρέατα και τα comfort πιάτα.

Στη μπάρα, ο Θάνος Τσεκούρας («Bank Job») έχει στήσει μια signature λίστα που πατάει πάνω στο φαγητό. Το Midnight Sun με τεκίλα, mezcal, πράσινο μήλο, παντζάρι, βασιλικό και Port είναι σχεδόν γαστρονομικό cocktail – στέκεται άνετα δίπλα στη γκιόσα ή το κουνουπίδι. Πιο φρουτώδεις επιλογές, όπως το Berries Wine ή το Wanderlust, παίζουν με prosecco, gin, berries και ιβίσκο και κρατούν το βράδυ σε πιο fun, ανάλαφρη τροχιά.

Γλυκό φινάλε

Στα επιδόρπια, το γιαούρτι με απαλή, σχεδόν βελούδινη υφή και καλοδουλεμένο κυδώνι κλείνει το δείπνο όπως πρέπει: ελαφρά, αρωματικά, χωρίς ζαχαρένιο φολκλόρ. Δίπλα του, το signature pistachio tiramisu του ενός κιλού –φτιαγμένο εξαρχής για να μείνει λίγο παραπάνω στο τραπέζι και να φύγει σε κουτί με τα leftovers– παίζει ξεκάθαρα στο comfort γήπεδο. Για όσους θέλουν κάτι πιο σύνθετο, το Kumaru (compote αχλαδιού, καραμέλα, crémeux tonka, pecan praline, αφρός passion fruit) είναι η πιο «σεφίστικη» επιλογή, με ωραία ισορροπία ανάμεσα στο γλυκό, το καβουρδισμένο και το όξινο.

Γιατί να το βάλεις στη λίστα σου

Το Anthes δεν προσπαθεί να εφεύρει ξανά τη γαστρονομία της πόλης∙ προσπαθεί να φέρει πιο κοντά αυτό που ήδη τρώμε στο κέντρο, αλλά στη “next level” εκδοχή του:
ελληνικά comfort πιάτα με smart γιαπωνέζικα touches, μπάρα που σέβεται το φαγητό, κάβα με νησιώτικες αναφορές και έναν χώρο που σε κρατά λίγο παραπάνω απ’ όσο υπολόγιζες.

Δεν δουλεύει με τη «λογική του δίωρου», αντιθέτως, είναι από εκείνα τα μέρη που σε κάνουν να σκέφτεσαι ήδη την επόμενη επίσκεψη – ιδανικά με μεγαλύτερη παρέα και εντελώς άδειο στομάχι.

Στα plus, η fun πλευρά του, αφού πολλές από της ημέρες λειτουργίας του, φιλοξενεί house dj set και live εμφανίσεις, που δίνουν ένα ιδιαίτερο vibe στις βραδιές.

Info: Σκούφου 3, Σύνταγμα, τηλ.: 6974010187, ανοιχτά: Τρίτη-Κυριακή βράδυ & Σαβαβτοκύριακο και μεσημέρι